برای بعضی امور قوانین مختلف و مقررات مخصوصی پیش بینی شده است که برای انجام آن امور بعنوان موضوع فعالیت شرکت کسب مجوز لازم از مراجع ذیصلاح قبل از به ثبت رسانیدن شرکت الزامی می باشد و اداره ی ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی به هنگام ثبت و تاسیس شرکت ها و موسساتی که به موضوعات ذیل فعالیت دارند مکلف به رعایت قوانین و مقررات ذیل می باشد:

1-ثبت هر موسسه ی بیمه در ایران موکول به ارائه ی پروانه ی تاسیس که از طرف بیمه ی مرکزی ایران صادر می شود خواهد بود.همچنین ثبت هرگونه تغییرات بعدی در اساسنامه و میزان سرمایه و سهام موسسات بیمه ای که به ثبت رسیده است موکول به ارائه ی موافقت بیمه ی مرکزی ایران می باشد.
2-عرضه ی خدمات پستی در اختیار دولت است که توسط شرکت پست جمهوری اسلامی ایران انجام می شود و اشخاص حقیقی و حقوقی دیگر بدون موافقت شرکت پست حق ندارند در زمینه ی عرضه ی خدمات مذکور اقدام نمایند.
تبصره:تاسیس و ثبت شرکت هایی که موضوع فعالیت آن ها عرضه ی خدمات پستی است بدون موافقت شرکت پست جمهوری اسلامی ایران ممنوع است و اداره کل ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی و دفاتر مربوطه باید از پذیرفتن  ثبت این قبیل شرکت ها خودداری نمایند.

مقالات مهم و کاربردی ثبت شرکت:

- ثبت شرکت ها به چه صورت است

- مراحل ثبت شرکت

- ثبت شرکت سهامی خاص

- ثبت شرکت با مسئولیت محدود


3-هرگونه فعالیت اشخاص و موسسات که به نحوی ازانحاء به امور دانشجویی که با وظایف وزارت علوم،(تحقیقات و فن آوری) مرتبط می شود موکول به اجازه وزارت مزبور است و اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی بدون ارائه ی این اجازه نامه از ثبت موسسه خودداری خواهد نمود.
4-ماده ی 34 آئین نامه ی اجرایی قانون احداث پروژه های عمرانی بخش راه و ترابری از طریق مشارکت بانک ها و سایر منابع پولی و مالی کشور اداره کل ثبت شرکت ها را موظف نموده است تا هنگام ثبت شرکت های موضوع قانون مشارکت قبلاَ نظر وزارت راه و ترابری را استعلام نماید.
5-ثبت شرکت ها پس از صادر شدن مجوز از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نسبت به ثبت مرکز-موسسات-انجمن ها و کانون های فرهنگی و هنری اقدام می نماید.
6-کلیه ی شرکت هایی که مشمول قانون صنفی می باشند موظفند ظرف یکسال پس از لازم الاجرا شدن این قانون نسبت به اخذ پروانه ی کسب از اتحادیه ی مربوطه اقدام نمایند.درغیر این صورت ثبت آن ها در مرجع ثبت شرکت ها غیر قانونی می باشد.همچنین از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون ثبت شرکت های جدیدالتاسیس مشمول قانون نظام صنفی فاقد پروانه کسب ممنوع خواهد بود.(لازم به ذکر می باشد که قانون نظام صنفی مصوب 13/4/59 در تاریخ 31/2/1368 اصلاح گردیده است)
تشخیص انطباق فعالیت شرکت ها با مقررات نظام صنفی و اعلام مشمولیت شرکت ها با کمیسیون نظارت است.مرجع ثبت شرکت ها موظف است یک نسخه از آگهی تاسیس را جهت اطلاع و بررسی به کمیسیون نظارت ارسال دارد.کمیسیون نظارت موظف است حداکثر ظرف مدت 15 روز پس از اطلاع از ثبت شرکت مشمول بودن با مقررات قانون نظام صنفی را به متقاضی شرکت اعلام نماید.شرکت ها و موسسات موضوع این قانون(نظام صنفی)صرفاَ در هر رشته ای که بتوانند پروانه ی کسب تحصیل نمایند مجاز به فعالیت بوده،در غیر این صورت اتحادیه ی مربوطه طبق قانون از فعالیت آن ها جلوگیری خواهد نمود.در شهرهایی که کمسیون نظارت تشکیل نگردیده کمیسیون نظارت مرکز استان نسبت به امور مذکور اقدام می نماید.
7-شرکت هایی که با رعایت مقررات قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 13/6/70 (و اصلاحات بعدی آن)به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند.
8-شرکت های تعاونی مسکن کارگران هر استان می توانند نسبت به ایجاد کانون هماهنگی شرکت های تعاونی مسکن کارگران استان اقدام نمایند و کانون های هماهنگی تعاونی های مسکن کارگران استان ها می توانند نسبت به تشکیل کانون عالی هماهنگی تعاونی های مسکن کارگران کشور(اتحادیه ی مرکزی تعاونی های مسکن کارگران-اسکان)اقدام نمایند.وزارتخانه های کار و امور اجتماعی،مسکن و شهرسازی،امور اقتصادی و دارایی موظف به همکاری با اتحادیه ی اسکان بوده و اساسنامه ی شرکت های مذکور توسط وزارت کار و امور اجنماعی به ثبت خواهد رسید.
شرکت های تعاونی مصرف(توزیع)کارگران می توانند نسبت به تاسیس کانون هماهنگی شرکت های تعاونی مصرف کارگران استان اقدام نمایند و کانون های هماهنگی تعاونی های مصرف(توزیع)کارگران استان ها می توانند نسبت به تشکیل کانون عالی هماهنگی تعاونی های مصرف کارگران«اتحادیه ی مرکزی تعاونی های مصرف (توزیع)کارگران اسکان» اقدام نمایند.وزارتخانه های کار و امور اجتماعی و بازرگانی و نیز وزارتخانه های صنعتی موظف هستند تا همکاری های لازم را با اتحادیه ی اسکان به عمل آورند و اساسنامه ی شرکت های تعاونی مذکور توسط وزارت کار و امور اجنماعی به ثبت خواهد رسید.
9-شرکت ها و اشخاصی که در ایران اشتغال به امور بازرگانی داشته و بخواهند از مزایای قانون تشویق صادرات و تولید استفاده کنند ، مکلفند مقررات قانون فوق از جمله نام و مشخصات خود را در دفتر اداره ثبت اسناد و املاک (ثبت شرکت ها)یعنی دفتر ثبت تجارتی به ثبت برسانند و دارای دفاتر پلمپ نیز باشند و هر بازرگان یا رئیس بنگاه بازرگانی و یا شرکتی که طبق مقررات این آئین نامه اسم خود را(در دفتر ثبت تجارتی) ثبت می نماید مکلف است در سرلوحه ی کاغذهای تجارتی و سیاهه های فروش و یادداشت ها و برگ های سفارش و هر نوع اسناد و مطبوعات تجارتی که بکار می برد ضمن درج عنوان تجارتی شماره ثبت دفتر تجارتی را نیز قید نماید.



بر اساس ماده ی یک قانون تجارت ،تاجر کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار دهد،لیکن این نکته را نباید فراموش کرد که تاجر لزوماَ شخص حقیقی نیست و اشخاص حقوقی نیز ممکن است تاجر یا غیر تاجر باشند.مثلاَ ماده ی 20 قانون تجارت هفت نوع شرکت تجارتی را نام برده است که بعضی از این انواع بسیار مبتلا به جامعه هستند. مانند شرکت های سهامی عام،سهامی خاص و شرکت با مسئولیت محدود،برخی از آن ها نیز تقریباَ متروکه هستند مانند شرکت های نسبی یا مختلط سهامی و برخی دیگر مانند شرکت های تضامنی صرفاَ بر اساس  ضرورت قانونی مورد استفاده قرار می گیرند ،مانند شرکت هایی که به عملیات صرافی و مالی می پردازند .

در مورد اشخاص حقیقی ماده 2 قانون تجارت انواع فعالیت های تجارتی را در 10 بند احصا کرده است که خرید یا تحصیل هر نوع مالی به قصد فروش و اجاره یکی  از آن ها است.این ماده می گوید:معاملات تجارتی از قرار ذیل است:
1-خرید یا تحصیل هر نوع مال منقول به قصد فروش یا اجاره  اعم از این که تصرفاتی در آن شده یا نشده باشد.
2-تصدی بحمل و نقل از راه خشکی یا آب یا هوا به هر نحوی که باشد.
3-هر قسم عملیات دلالی یا حق العمل کاری(کمسیون)یا عاملی و همچنین تصدی به هر نوع تاسیساتی که برای انجام  بعضی امور ایجاد می شود از قبیل تسهیل ملکی یا پیدا کردن خدمه یا تهیه و رسانیدن ملزومات و غیره
4-تاسیس و به کار انداختن هر قسم کارخانه مشروط بر این که برای رفع حوائج شخصی نباشد.
5-تصدی به عملیات حراجی
6-تصدی بهر قسم نمایشگاه های عمومی
7-هر قسم عملیات صرافی و بانکی
8-معاملات برواتی اعم از اینکه بین تاجر یا غیر تاجر باشد.
9-عملیات بیمه بحری و غیر بحری
10-کشتی سازی و خرید و فروش کشتی و کشتیرانی داخلی یا خارجی و معاملات راجع به آن ها.
از تکالیف تاجر ،ثبت در دفاتر ثبت تجارتی ، داشتن دفاتر تجاری و پرداخت مالیات و پرداخت تامین اجتماعی می باشد.
اثر حقوقی ثبت نسبت به تاجر :(شخص حقیقی)
کسی که شغل معمولی خود را عملیات تجارتی ذاتی موضوع ماده 2 قانون تجارت قرار دهد،با لحاظ سایر شرایط، تاجر است،حتی اگر نام خود را در دفتر ثبت تجارتی به ثبت نرسانده باشد.
وقتی تاجری اسم خود را ثبت می کند،این عمل تنها اماره ای قضایی بر تاجر بودنش محسوب می شود.
اثر حقوقی  ثبت نسبت به شخص حقوقی (شرکت های تجاری و تشکیلات و موسسات غیر تجاری)
اثر حقوقی ثبت نسبت به شرکت های تجاری:
در حقوق ایران،ثبت شرکت الزامی است ،اما از شرایط ایجاد شخصیت حقوقی و تشکیل شرکت نیست.
(به استناد مواد 195 تا 198 قانون تجارت و ماده ی 2 قانون ثبت شرکت ها و ماده ی 583 قانون تجارت)
اثر حقوقی ثبت نسبت به تشکیلات و موسسات غیر تجاری:
به موجب ماده ی 1 آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیر تجارتی مصوب 1327،معیار غیر تجاری بودن موسسه،غیر تجاری بودن موضوع فعالیت است و داشتن قصد انتفاع یا عدم آن،تاثیری در این امر ندارد.
اثر ثبت:فقط در این نوع موسسات،زمان تشخص به شخصیت حقوقی تاریخ ثبت در دفتر ثبت می باشد.(ماده ی 584 قانون تجارت)
چند نکته:
-دفتر ثبت تجارتی،دفتری است برای ثبت نام بازرگانان،شرکت های تجارتی،بنگاه های بازرگانی و اطلاعات راجع به آن ها،که زیر مجموعه ی اداره ی ثبت به حساب می آید.
-ملاک تمییز شخصیت ها،انجمن ها،موسسات و تشکیلات غیر تجاری از شخصیت حقوقی تجاری این است که آن ها باید جنبه ی معنوی داشته و این جنبه،جنبه ی غالب آن ها باشد.سودآوری و انتفاع نمی تواند ملاک تمییز باشد،چرا که هم در مورد شرکت های تجاری و هم در خصوص انجمن ها و تشکیلات غیر تجاری جستجوی سود و تقسیم آن بین اعضاء مجاز است.
-کلیه ی اشخاصی که در ایران به شغل تجارت اشتغال دارند،اعم از ایرانی و خارجی باید در همان محل خود که در دفتر ثبت تجارتی وجود دارد،اسم خود را ثبت نمایند.(ماده ی 16 قانون تجارت)
-هرچند ثبت موجد شخصیت حقوقی نیست ولی آثار خاص خود را دارد.برای نمونه فعالیت در زمینه ی صادرات و واردات کالا منوط به داشتن کارت بازرگانی بوده و آن نیز منوط به ثبت می باشد.



 
شرکت تجاری از طریق همکاری دو یا چند نفر با هدف بردن سود و شرکت در زیان ایجاد می شود(نه اینکه مالی به صورت مشاع درآید.بلکه مال مشاع شده جهت کارهای تجاری به کار گرفته شده و سودی از آن حاصل شود).شریک باید با گذاشتن سرمایه،در اداره شرکت و سود و زیان سهیم باشد.البته صرف همکاری برای تشکیل شرکت کافی نیست.همکاری خود متضمن وجود دو عنصر است:

- ثبت شرکت در اسپانیا

- مراحل ثبت تغییرات شرکت

الف)چند نفر به عنوان شریک باشند.
در متون حقوقی ایران برای اینکه شرکت تجاری وجود داشته باشد،باید حداقل دو نفر با هم توافق کنند.برای تشکیل بعضی از شرکت ها نیز حضور حداقل سه نفر ضروری است.مانند شرکت های سهامی خاص.اما در اروپا یک نفر هم می تواند تشکیل شرکت دهد.(شرکت های تک شریک)
در ایران،به استثناء دولت،می توان به موجب قانون کار شرکت های تک شریک ایجاد کرد.در این گونه شرکت ها،مالکیت مشاع وجود ندارد.مثل شرکت ملی نفت ایران که تنها شریک آن دولت است.این شرکت ها،مانند شرکت های خصوصی اداره می شوند و دارای مجمع عمومی و هیات مدیره هستند.
ب)اموالی را به عنوان آورده به شرکت بیاورند.
لازمه همکاری شرکاء آوردن حصه است."حصه"قسمتی از سرمایه اولیه شرکت است که در مجموع توسط هر یک از شرکاء تامین می شود.اصطلاحاَ حصه را "آورده" می گویند.
بنابراین،سرمایه اولیه شرکت مجموعه آورده های شرکاء است.

انواع آورده:
1-آورده ی نقدی مانند پول نقد
2-آورده ی غیرنقدی مانند مال مادی(خانه و زمین)،مال معنوی(صنعت،هنر،کار)،آورده ارزی
مال مادی:
این گروه آورده دارای ارزش مالی هستند.مالی که آورده می شود توسط کارشناسان تقویم می شود و ارزش آن به پول تعیین می گردد.ممکن است تمام سرمایه شرکتی(به غیر از شرکت های سهامی عام) مال مادی باشد و پول نباشد.در این صورت برای تامین پول می تواند قرض بگیرد یا مال خود را بفروشد.
البته مال به قیمت کمتر از کارشناسی می تواند تقویم شود ولی بیشتر از آن نمی شود.در شرکت سهامی عام،تمام سرمایه باید توسط اشخاصی تعهد شود در غیر این صورت شرکت تشکیل نمی شود.حتی مجمع عمومی موسس که متشکل از موسسین اولیه و پذیره نویسان هستند،نیز حق کاهش سرمایه اولیه را ندارد.
در شرکت های غیر سهامی،خود شرکاء می توانند اموال را تقویم کنند،اما اگر مشخص شود که در این خصوص تقلب شده است،افراد ذیربط می توانند تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند.
مال معنوی:
به مالی گفته می شود که ارزش مالی دارد ولی قابل لمس نیست،مانند حقوقی که در هر حال حاضر در جوامع مدرن بسیار شایع است،مانند حق اختراع،حق اکتشاف،دانش فنی،تکنولوژی،اسناد و مدارک و سرقفلی و ...که این اموال نیز می بایست مورد تقدیم قرار گیرد.
صنعت:این سرمایه هیچ گاه در ترازنامه وارد نمی شود،زیرا از نظر حسابداری معادل صفر است،اما باید تقویم شود.برای این کار مدت شرکت را در نظر گرفته،ارزش کار و هنر در مدت مورد نظر ارزیابی کرده و به عنوان سرمایه شریک منظور می کنند.
شریکی که آورده او صنعت است اگر:
1-شرکت منحل شود از سرمایه و اموال شرکت چیزی به او تعلق نمی گیرد.
2-شرکت ضرر کند،از آورده او چیزی گرفته نمی شود و بستانکاران نمی توانند جهت وصول مطالبات خود به او مراجعه کنند.
لازم به ذکر است امور غیرقانونی مانند نفوذ به عنوان آورده تلقی نمی شود.


ثبت ورود و خروج شرکا

سه شنبه 1 بهمن 1398 03:28 ب.ظ

 
ورود و خروج اعضاء در شرکت ها به دلایل خاصی صورت می گیرد که می توان به موارد ذیل اشاره کرد:


_اضافه شدن شخص جدید به مجموعه
_جایگزینی فرد یا افرادی از مجموعه با افراد یا فردی دیگر
_انصراف یکی از اعضاء برای ادامه کار با مجموعه که موجب می شود شخصی از مجموعه خارج شود.
در تمامی شرکتها و مؤسسات اعم از مسؤلیت محدود، تضامنی، تعاونی و...( به استثناء شرکت سهامی خاص) در صورتی که شخص یا اشخاصی به هر دلیلی مایل به همکاری  با شرکت نباشند طی چند مرحله خروج و یا کاهش سرمایه آنها انجام می گیرد.
برای خروج و  یا کاهش سرمایه هر کدام از سهامداران باید آن شخص حتماَ رضایت به خروج و یا کاهش سرمایه خود را داشته باشد و بدون رضایت کتبی ایشان ( امضاء صورتجلسه و اوراق) مابقی اعضاء قادر به انجام این کار نمی باشند.
در خصوص ورود شریک جدید امور مربوط به آن طی صورتجلسه مجمع  انجام می گردد که از دو طریق صورت می گیرد:

ورود شریک از طریق افزایش سرمایه شرکت
ورود شریک از طریق واگذاری سهام مابقی سهامداران.
ورود شریک جدید به شرکت
زمان ورود شریک جدید به شرکت باید نوع مبادله ی سرمایه ای بین شرکا مشخص گردد و این مبادله ممکن است به دو حالت صورت پذیرد:
1_ مبادله ی شریک جدید با شرکای قدیمی
که این نوع مبادله، مبادله ی بین اشخاص حقیقی می باشد.
2_ مبادله ی شریک جدید با شرکت
که این نوع مبادله، مبادله ی بین شخص حقیقی ( شریک جدید ) با شخص حقوقی ( شرکت) است که موجب افزایش سرمایه می شود و می تواند در قالب یکی از حالت های زیر باشد:
-ورود شریک جدید با فرض پرداخت مبلغی معادل سرمایه ی تعیین شده برای او.
-ورود شریک جدید با فرض پرداخت مبلغی بیشتر از سرمایه ی تعیین شده برای او.
-ورود شریک جدید با فرض پرداخت کمتر از سرمایه ی تعیین شده برای او.
-ورود شریک جدید با تجدید ارزیابی دارایی ها و بدهی های شرکت.

خروج شریک از شرکت
در شرکت تضامنی،طبق ماده 123 قانون تجارت هیچ کدام از شرکا حق ندارند بدون رضایت سایر شرکا سهم خود را به دیگری واگذارکنند و از شرکت خارج شوند مگر به رضایت تمامی شرکا.
در این نوع شرکت خروج شریک امری عادی و معمولی به حساب نمی آید.زیرا در شرکت تضامنی شخصیت و اعتبار شرکا اهمیت زیادی دارد. ممکن است خروج یکی از شرکا تأثیر مهمی در ادامه ی فعالیت شرکت داشته باشد.
در بحث خروج شریک قبل ورود شریک باید نوع مبادله ی سرمایه بین شرکا تعیین شود:
الف) واگذاری سرمایه توسط شریک خروجی به شرکای دیگر با شریک جدید:
این مبادله ی سرمایه بین اشخاص حقیقی می باشد و با مبلغ ریالی مبادله کاری نداشته فقط با ارزش دفتری سرمایه مبادله شده رویدادها ثبت می شود.
ب) اگر سهم الشرکه خروجی از محل دارایی های شرکت پرداخته شود:
این نوع مبادله، مبادله ی اشخاص حقیقی با اشخاص حقوقی بوده و هم ارزش ریالی مبادله و هم ارزش دفتری سرمایه ملاک ثبت حسابداری می باشد که می تواند در یکی از حالات زیر باشد:
_خروج شریک با فرض پرداخت مبلغی معادل سرمایه وی.
-خروج شریک بافرض پرداخت مبلغی کمتر از سرمایه وی.
-خروج شریک با فرض پرداخت مبلغی بیشتر از سرمایه وی.
-خروج شریک با تجدید ارزیابی دارایی ها و بدهی های شرکت.

ورود و خروج شریک در شرکتهای با مسؤلیت محدود
ورود و خروج شریک در این شرکتها به دو صورت است:
الف-ورود و خروج شرکا از طریق نقل و انتقال سهم الشرکه:
_تنظیم صورتجلسه نقل و انتقال سهم الشرکه
_مراجعه به یکی از دفترخانه های اسناد رسمی و اخذ صلح نامه.
_پس از طی مراحل فوق،برای اخذ صلح نامه باید استعلام هایی توسط دفترخانه از اداره ثبت شرکتها و دارایی انجام پذیرد.
_ثبت صورتجلسه در اداره ثبت شرکتها.
ب-ورود و خروج شریک از طریق صورتجلسات افزایش و کاهش سرمایه:
_ ورودوخروج شرکا زمانی انجام می گیرد که سرمایه ورود و خروج کند.
_ در این صورت باید شخص جدید را جزو شرکای صورتجلسه افزایش سرمایه کرد.
_ در صورتجلسه کاهش سرمایه نسبت به خروج شریک اقدام کرد.
_ دیگر نیازی به مراجعه و استعلام از دارایی نیست.

ورود و خروج شریک در مؤسسات غیر تجاری
شرایط مربوط به ورود و خروج شریک در این مؤسسات مانند مسؤلیت محدود است.

ورود وخروج شریک در شرکتهای سهامی خاص
_ در این شرکتها ورود شریک همراه با افزایش سرمایه امکان پذیر است.
_ خروج شریک و کاهش سرمایه وجود ندارد.
_ تنها راه ورود و خروج سهامداران شرکتهای سهامی خاص به صورت نقل و انتقال سهام است.

دلایل ورود و خروج شرکا
_ جایگزین نمودن شخص یا اشخاص از مجموعه با شخص یا اشخاص دیگر.
_ انصراف یکی از اعضای شرکت از ادامه کار.
_ اضافه شدن فرد جدید به هر دلیلی.

مدارک مورد نیاز جهت ورود و خروج شرکا
_ مدارک شناسایی  کلیه ی اعضای شرکت.
_ سربرگ مجموعه.
_ ارایه مدارک شناسایی مربوط به شرکت یامؤسسه توسط وکیل مؤسسه.
_ حضور کلیه شرکا در جلسه.
_ مهر شرکت.
_ مدارک تکمیلی اعلام شده در مؤسسه.


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات